1928 yılında elma ve armut çeşitleriyle Ankara Çayı vadisinin kısmen alüvyal, kısmen de kıraç topraklarında kurulmuş bulunan meyve bahçesi 1965 yılında 537 dekara ulaşmış, ancak zaman içerisinde ekonomik ömrünü tamamlayan meyve ağaçlarında gövdekök çürüklüğü nedeniyle verim düşmüş, 1985 yılından itibaren ağaçlar periyodik olarak sökülmüş ve böylece arazi dinlenmeye bırakılmıştır. Halen bu alan süs bitkileri, yapraklı ve ibreli fidan ve yem bitkileri yetiştirme yeri olarak değerlendirilmektedir.

Çiftlik arazisi içindeki Ankara Çayı toprakları üzerinde sebze bahçeleri kurulmuştur. Bu kurulan sebze bahçelerinde zaman içinde değişen miktar ve çeşitler üzerinden üretim yapılmıştır.

Ancak Orta Anadolu koşulları içerisinde aile işletmeciliği dışında sebze tarımının ekonomik olmaması, aynı zamanda erken sonbahar kırağılarından mahsulün zarar görmesi nedeni ile sebzecilik yerine çiftlikte artan süt inekçiliği ünitelerinin yem ihtiyacını karşılamak amacı ile bu alanların yem bitkileri tarımına tahsisi daha uygun görülmüştür.

Kuruluş döneminde akasya ve dişbudak ağaçlarıyla meydana getirilen ormanlar, Orta Anadolu’nun ekolojik şartları içerisinde zamanla değiştirilerek, bir kısmı karaçam ormanları haline dönüştürülmüştür. 1952 – 1960 yılları arasında çiftlik çevresinde karaçamla birlikte sedir ve sarıçam dikilmiştir.

Çiftlik çevresinin çiçeklendirilmesi ve Ankara halkının park ve süs bitkileri ihtiyacını karşılamak amacı ile seralar kurulmuştur.

Halkın büyük bir kısmının serbest ve ücretli olarak girebildiği ve piknik yaptığı orman ve parkların bakım, koruma işleri Çiftlik Müdürlüğü (Personeli) tarafından yürütülmekte ve eni yi şekilde halkın yararına sunulmasına çalışılmaktadır.